Provinciale Staten van Zeeland hebben op 10 juli een motie aangenomen die zich verzet tegen de vestiging van kerncentrales in de Paulinapolder bij Biervliet. De motie volgt op langdurige bezwaren van lokale inwoners en boeren en sluit aan bij eerdere afwijzingen van locaties zoals Borssele en de Tweede Maasvlakte in de provinciale en gemeentelijke besluitvorming.
Lokale weerstand en zichtbare protesten
Op het perceel van boer en boerin in de Paulinapolder verschenen de afgelopen seizoenen protestborden en omgekatte pallets met teksten als
"Nee tegen kerncentrales" en "Red de Paulinapolder"
De protesten zijn niet alleen symbolisch: bewoners en agrariërs uit de polder benadrukken de rol van het gebied als landbouwgrond, familieland en onderdeel van het landschap van Zeeuws-Vlaanderen. Lokale actiegroepen met namen als ‘Terneuzen tot de Kern’ en ‘Borsele tot de Kern’ organiseerden zich en drukten hun afkeer uit tegen concrete locaties op het Zeeuwse grondgebied.
Waar staat het landelijke plan?
Volgens de definitieve Plan-MER locatiestudie van begin 2026 zouden in totaal vier nieuwe kerncentrales in Nederland moeten komen. In de voorstellen was Borssele aanvankelijk een voorkeurslocatie vanwege de bestaande nucleaire infrastructuur en de aanwezigheid van de COVRA, het centrale bedrijf voor radioactief afval in Nederland. Ook het voormalige Thermphosterrein in Vlissingen-Oost (het Sloegebied) en verschillende sites bij Terneuzen werden onderzocht.
Overzicht van onderzochte locaties en actuele status
| Locatie | Kenmerk | Status (volgens bron) |
|---|---|---|
| Paulinapolder (Biervliet) | Landbouwgebied, lokale protesten | Provinciale motie: tegen |
| Borssele | Bestaande nucleaire infrastructuur, COVRA | Afgevallen als vestigingsplek |
| Tweede Maasvlakte | Haven-/industrieterrein | Afgevallen als vestigingsplek |
| Vlissingen-Oost (Sloegebied) | Historisch vervuild terrein, sanering op kosten gemeenschap | Onderzocht |
| Eemshaven (Groningen) | Noordelijke optie | Blijft over als enige optie; Groningen verzet zich ook |
Regionaal en nationaal verzet
Zeeland voegt zich hiermee bij andere provincies die zich kritisch opstellen. Niet alleen Zeeland, maar ook Groningen heeft meerdere moties aangenomen waarin nieuwbouw van kerncentrales, bijvoorbeeld bij de Eemshaven, expliciet wordt afgewezen. In Groningen speelt de volksopvatting mee die is gevormd door de aardbevingsproblematiek; daar is publieke weerstand tegen grote energieprojecten groot.
- Provinciale Staten van Zeeland: motie aangenomen (10 juli).
- Plan-MER begin 2026: zoekt in totaal ruimte voor vier nieuwe centrales.
- Borssele en Tweede Maasvlakte: eerder afgevallen als locatie.
Achtergrond: korte historie van kernenergie in Nederland
De Nederlandse kernenergiesaga beslaat bijna zestig jaar. De kerncentrale in Dodewaard startte in 1969, en in datzelfde jaar begon ook de bouw van de centrale in Borssele. Dodewaard is inmiddels stilgelegd; Borssele draait nog altijd. De aanwezigheid van COVRA bij Borssele heeft eraan bijgedragen dat die locatie in eerdere beleidsstukken als voorkeurslocatie werd genoemd.
Wat betekent dit voor inwoners en grondgebruik?
Voor Zeeuwse boeren en omwonenden draait het verzet in de kern vooral om grondgebruik, leefomgeving en lange-termijn gevolgen. Regionspecifieke kenmerken zoals de intensieve landbouw, de aanwezigheid van historisch cultureel landschap en het beperken van risico’s spelen een rol in de publieke opinie en de politieke besluitvorming op provinciaal niveau.
Vervolgstappen en politieke implicaties
De aangenomen motie van Provinciale Staten is een politiek signaal richting het Rijk. Het landelijke kabinet moet bij verdere besluitvorming rekening houden met provinciale en lokale bezwaren. In de Plan-MER en vervolgprocessen speelt de locatiekeuze niet alleen een technische en financiële rol, maar ook een bestuurlijke: ruimtelijke inpassing en draagvlak bij bewoners en provincies zijn relevant voor de nationale wederopbouw van het energiesysteem.
Ter plaatse blijkt dat het debat over nieuwe kerncentrales niet alleen gaat over energie en kosten, maar evenzeer over identiteit, grondbeheer en lokale invloed op ruimtelijke keuzes. De Zeeuwse motie van 10 juli versterkt daarmee de complexe puzzel waar het Rijk voor staat bij het bepalen van de definitieve locaties voor de vier geplande centrales.