Herwaardering van een eigenzinnige Drachtster in de ‘industriële huiskamer’
In de grote hal van de Sluisfabriek in Drachten is een selectie van het werk van Gerrit Offringa opnieuw voor publiek te zien. De expositie, georganiseerd door collectiebeheerder Jaap Bruintjes en Trea Westra, brengt een fractie van het omvangrijke oeuvre van de kunstenaar naar buiten dat al jaren in opslag lag.
Offringa, in 1943 in Drachten geboren, ontwikkelde een veelzijdig en technisch vaardig oeuvre dat aan de ene kant anatomische precisie laat zien en aan de andere kant experimenteert met onconventionele materialen zoals glas, takken en kippengaas. Zijn werk omvat beeldhouwwerken, schilderijen, tekeningen, gedichten en teksten. Hij overleed in 2019 op 75-jarige leeftijd.
“De kunstenaar Gerrit Offringa verrast mij nog steeds,” zegt Jaap Bruintjes, beheerder van de collectie.
Bruintjes en Westra noemen Offringa de ‘grote, onbekende Drachtster’, omdat de kunstenaar weinig op publiciteit uit was en zich terugtrok op een boerderij in Nes bij Dokkum. Dat weerhield hem er echter niet van nationaal en internationaal te exposeren. Een groot deel van zijn werk werd ondergebracht in de Stichting Artines, ongeveer dertig jaar geleden, en lag sindsdien opgeslagen in de Sluisfabriek.
Ruimtelijke presentatie in industrieel decor
De keuze voor de hal van de Sluisfabriek, vaak aangeduid als de industriële huiskamer van Drachten, is bewust. De schaal van de ruimte geeft de imposante beeldhouwwerken de nodige ruimtelijkheid en laat de materiaalcontrasten beter tot hun recht komen. Op de wanden hangen schilderijen en tekeningen die op afstand doen denken aan kaarten van dorpen of steden, maar van dichtbij blijken het subtiele woord- of kleurcomposities te zijn.
Naast zijn beeldende werk blijkt uit de presentatie dat Offringa over een breed palet aan vaardigheden beschikte. Hij maakte eigen kleding, kon borduren, timmerde en vervaardigde lijsten en bekistingen voor zijn werken. Die ambachtelijkheid maakt zijn werk herkenbaar en draagt bij aan het bijzondere karakter van de collectie.
Ordening en verkoop van delen van de collectie
Volgens Bruintjes is de huidige expositie slechts een gedeelte van het totale nalatenschap. De collectiebeheerder werkt aan het ordenen van het werk en het terugbrengen tot een kerncollectie. Een deel van het oeuvre is al verkocht aan verzamelaars in Nederland en daarbuiten; een deel van de tentoongestelde werken is eveneens te koop.
Bezoekers krijgen zo de kans om zowel kennis te maken met een minder bekend hoofdstuk uit de Drachtster kunstgeschiedenis als eventueel eigen werk aan te schaffen. De expositie benadrukt de dubbele positie van Offringa: een teruggetrokken leven gecombineerd met een inhoudelijk en technisch rijk kunstenaarschap dat, ondanks beperkte zelfpromotie, erkenning heeft gevonden buiten de regio.
- Mediums: beeldhouwwerken, schilderijen, tekeningen, teksten en gedichten.
- Materialen: conventionele en onconventionele elementen zoals glas, takken en kippengaas.
- Achtergrond: werk lange tijd opgeslagen in Sluisfabriek; collectie onder Stichting Artines.
| Feit | Informatie |
|---|---|
| Geboortejaar | 1943 (Drachten) |
| Overlijdensjaar | 2019 (leeftijd 75) |
| Opbergplaats | Sluisfabriek (deel via Stichting Artines) |
De presentatie in de Sluisfabriek biedt ruimte voor herwaardering: niet alleen als tentoonstelling, maar ook als begin van een hernieuwde systematische ordening van Offringa’s nalatenschap. Voor Drachten betekent dit dat een lokaal talent, jarenlang uit het zicht, weer zichtbaar wordt voor bewoners, verzamelaars en culturele professionals.
Voor wie de tentoonstelling bezoekt is er niet alleen gelegenheid om het werk te bekijken, maar ook om in contact te komen met de mensen die aan de slag zijn met het ordenen en behoud van de collectie. Dat proces kan uiteindelijk bepalen welke werken blijvend in de stad of in publieke collecties worden ondergebracht en welke naar particuliere verzamelaars gaan.
De expositie legt daarmee een relatie tussen lokale herinnering en cultureel erfgoed: een Drachtster kunstenaar die we opnieuw leren kennen door de zorg van mensen die zijn werk bewaren en presenteren.